ميلاد فرخنده قطب عالم امكان حضرت مهدی موعود (عج) بر منتظرانش 

 مبارک...

 حضرت علامه ذوالفنون حسن زاده آملی(روحی فداه)

                                                دعا کوبه باب رحمت رحیمیّه و سبب فتوح برکات شرح صدر و نور و ضیای سرّ است.

دعا موجب رسوخ حبّ ذکر الهی در دل، و منزِّه(تنزیه و پاک کننده) نفس از رین(حجاب) شواغل است.

دعا توشه سالکان حرم کبریای لایزال، و شِعار عاشقان قبله جمال، و دِثار عارفان کعبه جلال است.

دعا سیر شهودی و کشف وجودی اهل کمال و تنها رابطه انسان با خدای متعال است.

دعا معراج عروج نفس ناطقه به اوج وحدت، و ولوج به ملکوت عزّت است.

دعا مِرقات ارتقای انسان به مقام ولایت، و رفرف اعتلای وی به مرتبت خلّت است.

دعا واسطه اسم اعظم گردیدن انسان و دست یافتن به کنوز قرآن و دارا شدن رموز تصرّف طبایع اجرام و ارکانست.

دعا کاسر(شکننده) قلب و جابر آن به « أنا عند المنکسرة قلوبهم» است.یعنی دل از ذکر و دعا شکسته شود و دل

 شکسته درست ترین و ارزنده ترین کالای بازار هستی است که خدا در دل شکسته است.الهی اگر یکبار دلم را بشکنی از من چه بشکن بشکنی.

دعا یاد دوست در دل راندن و نام او به زبان آوردن و در خلوت با او جشن ساختن و در وحدت با او نجوی گفتن و شیرین زبانی کردن است.

دل بی دعا بها ندارد، و دل بی بها، بها ندارد؛ « قل ما یعبؤ بکم ربی لولا دعاؤکم» بگو اگر دعای شما نباشد پروردگار من شما را چه وزن نهد و به شمار آورد.

نور علی نور در ذکر و ذاکر و مذکور/ص9و10.

اللهم عجل لولیک الفرج

سر خوش ز سبوي غم پنهاني خويشم

چون زلف تو سر گرم پريشاني خويشم

در بزم وصال تو نگويم ز كم و بيش

چون آينه خو كرده حيراني خويشم

يك چند پشيمان شدم از رندي و مستي

يك عمر پشيمان ز پشيماني خويشم

از شوق شكر خند لبش جان نسپردم

شرمنده جانان ز گران جاني خويشم

بشكسته تر از خويش نديدم به همه عمر

افسرده دل از خويشم و زنداني خويشم

هر چند امين بسته به دنيا نيم اما

دلبسته به ياران خراساني خويشم

(مقام معظم رهبري)

فرا رسیدن ماه رمضان ، ماه ميهماني خداوند متعال بر همه مسلمانان

مباركباد

رمضان ؛ ماه خودسازی

خودسازی از خودشناسی آغاز مى‏شود. نخست ‏بايد خود را شناخت تا بتوان خود را ساخت، چرا كه با خودشناسی، خداشناسی ‏تحقق مى‏يابد و اگر خدا را شناختيم، خود را ساخته‏ايم.

در آغاز بايد ديد چرا پديد آمده‏ايم؟ و هدف از پيدايش و خلقت ما چيست؟ خداوند در قرآن كريم تصريح كرده ‏است كه: و ما خلقت الجن و الانس الا ليعبدون، من جن و انس را نيافريدم، جز بری اين‏ كه عبادت كنند.

در تفاسير زيادی "ليعبدون‏" به معنی "ليعرفون‏" آمده‏است، يعنی هدف از خلقت ‏شناخت است وگرنه عبادت فقط نماز و روزه و در سجاده نشستن و خدا را نيايش كردن‏ نيست. نماز و روزه و ...، شعبه‏ی ازعبادت است كه عبادت اجتماعی اهميتش‏ كم‏تر از آنها نيست ، زيرا درآن جا انسان فقط به خود مى‏انديشد، و عبادت در معنی ‏گسترده‏تر با ديگران و به ديگران انديشيدن است. عبادت، دردشناسی و دردزدايی است.

چگونه خليفة الله شويم؟

عبادت، در جمع زيستن و بری جمع زيستن است. اين كه عبادت بيش‏تر به صورت جمعی مطرح مى‏شود و بر مسجد و جمعه و جماعت تاكيد مى‏شود، بری اين است كه شناخت انسان به خويش منحصر نشود و به ديگران نيز سرايت ‏كند. ما آفريده نشده‏ايم كه تنها گليم خود را ازآب بيرون بكشيم بلكه بايد درمتن قرار بگيريم نه در حاشيه. در جمع زندگی كنيم نه در دير. به فكر چاره‏جويی ازديگران باشيم نه تنها چاره‏جويی از خويشتن . به هرحال، بحث ما درباره شناخت نيست ‏كه بحثی است طولانی و از آن مى‏گذريم. اما آن‏ چه گفتنی است، اين است كه انسان‏ چگونه بايد خود را بسازد و چگونه بايد خود را آماده كند تا انسانی الهی گردد، تا قابليت ‏خليفة الله شدن پيدا كند. خودسازی به اين است كه منش خود را به ‏گونه‏ی تغيير دهيم كه پروردگار مى‏خواهد، و به عبارت ديگر: اگر هم طبيعت ما مايل ‏به تكبر و خودخواهی است، بايد نفس خويشتن را چنان رياضت دهيم كه از فراز كبر و نخوت فرود آيد و به تواضع و فروتنی گرايد. اگر طبيعت ما، به بخل تمايل بيشتری ‏دارد، چون اين صفت مورد نكوهش خداوند و تمام پيامبران و اولياء و خردمندان‏ مى‏باشد، پس بايد از آن دست‏ برداشت و سخاوتمند شد. خلاصه بايد صفات سلبيه (منفی) را از قلب زدود، چنان كه صفات ثبوتيه را چون جامه‏ی تميز و زيبا در بر كرد

چه بايد كرد ؟

بايد قلب را از آن چه در نظر مولا و پروردگارمان ناخوشايند و مكروه است، پاك‏ كرد و بايد تمام اعضاء و جوارح را در راه رضايش به كار گرفت.

خويشتن را بايد به حلم و بردباری عادت داد كه آن درجه و مقام آدمی را والا برد ودر ميان مردم مايه شرف و عزت باشد و با نيكان و بزرگان هم صحبت ‏شود و از هرچه ‏مايه پستی و تن ‏پروری و تنبلی است دور سازد و آن چه كه انسان را به خدايش نزديك‏ و مقرب مى‏كند، به آن سوی سوق دهد و عاقبت‏ خير و نيك فرجامی، ثمره و نتيجه‏اش ‏باشد.

بايد به عفت و پاكدامنی روی آورد و از آن‏ چه مايه نفرت و خجلت ‏باشد و شخصيت ‏انسان را لكه‏دار و ننگ بار سازد، دوری جست. بايد صبر را پيشه خود ساخت تا به ‏يقين و رضا برسد و تسليم در برابر اوامر حق باشد و تنگناها و محنت‏ها و رنج‏ها وسختى‏ها و تنگدستى‏ها و رويدادهی تلخ روزگار، او را از پی درنياورد.

بايد به سوی تكامل عقل و روح گام برداشت و با تكيه بر دو بال تقوا و عمل، به‏ اوج عزت و عظمت و خدا خواهی رسيد. بايد در مقابل لذات زودگذر دنيايی به سلاح‏ تقوا، ورع، پارسايی و زهد مسلح شد تا رستگار شويم و به بهشت رضوان نايل آييم كه:? و رضوان من الله اكبر.?

بايد آن چنان بر خويشتن مسلط بود و نفس سركش را مهار كرد كه نه مدح و درود ديگران، و نه فحش و ناسزی آنها در روحيه فولادين و با صلابتش تاثير گذارد.

بايد خود نگهدار بود از آن‏ چه نارضايتی حق در بردارد، نه آن ‏چه خويشتن بخواهد يا نخواهد كه در برابر امر مولا خودی نيست كه مطرح باشد. بايد از شر و بدی و رذايل اخلاقی و عادت‏هی ناپسند و منش‏هی زشت و كارهی قبيح، دور شد چنان‏ كه به‏ خيرخواهی ، راستگويی ، امانت ، فضيلت ، اخلاق نيكو و خصال پسنديده، متخلق شد.

بايد به فكر امروز و فردی خود بود و بری فردا كه ديرهم نيست آماده شد و بری جهان جاويدان و ابدی، توشه برداشت.

بايد با استقامت و پايداری، نه ازحوادث و رويدادهی تلخ ترسيد و نه از ملامت ‏ملامت كنندگان و سرزنش نادانان، خم به ابرو آورد؛ بلكه فقط خدا را در نظر داشت و راه خدا را دنبال كرد و پيوسته از او خواست كه توفيق هدايت در صراط مستقيمش به‏ وی بخشد: ?اهدنا الصراط المستقيم‏?.

بايد محبت، دوستی، همكاری، غم‏خواری، ايثار، گذشت، بخشش و نرمش را جايگزين ‏نفرت، خشم، كينه، خودپسندی، خودمحوری، آز و تندخويی نمود.

بايد از زندگی ديگران عبرت گرفت، نه خود عبرت ديگران شد. و ده‏ها بايد و نبايد در اين جا خودنمايی مى‏كند كه اگر انسان به فطرت و سرشت‏ خويش بنگرد، به آنها پى‏خواهد برد، و ماه رمضان، هنگام آن است كه انسان را متوجه خويشتن كند و فطرت‏ خفته‏اش را بيدار سازد و از راه تفكر و انديشيدن كه برترين عبادت است او را به خودسازی وادارد.

ميلاد مسعود يگانه منجي عالم بشريت حضرت بقيه الله الاعظم بر همه

 شيعيان و انسانهاي آزاده مبارك باد

آشتي با عدالت

مي آيي

 وجهان زير پاي تو

                            سبز ميشود

چشمهاي كابوس زده

                            به شوق پا بوس ات

در انتهاي هستي

كه دوباره توست....

آنگاه كه واژه ها دوباره معنا مي شوند

وجهان به عطر نرگس

دوباره با عدالت آشتي مي كنند

و دوباره......

(كامران شرفشاهي)

اللهم عجل لولیک الفرج

 و النصر